Wednesday, March 18, 2015

TIRADOR. A Life Story For Everyone

Isang araw ay nagbakasyon ang magkapatid na Johnny at Sally sa bahay ng kanilang lola. Excited na excited si Johnny na makapamasyal sa kakahuyan malapit sa likod bahay. Sa wakas ay magagamit na din niya ang paborito niyang laruan, ang tirador na gawa mismo ng kanyang ama.

“Lola, pupunta lang po ako sa may kakahuyan. Babalik din po ako agad.”

Nang marating ang kakahuyan ay nagsimulang maghanap ng ibon si Johnny. Tuwang-tuwa siya ng makita niya ang napakaraming ibon na namamahinga sa mga sanga ng puno. Inilabas ni Johnny angkanyang tirador. Kumuha siya ng maliit na bato na siyang ibinala niya sa kanyang laruan. Pinuntirya ni Johnny ang isang ibon sa sanga. Huminga siya ng malalim at pinakawalan ang binanat na goma ng tirador. Dumerecho ang bato sa katawan ng puno at agad na nakaalpas ang ibon.

“Sayang! Hindi ko tinamaan.”

Hindi sumuko si Johnny. Sinubukan niya muling puntiryahin ang isa pang ibon. Ngunit sa pangalawang pagkakataon ay hindi na naman niya ito tinamaan. Umulit pa si Johnny ng maraming beses subalit inabutan na siya ng dilim ay hindi pa rin siya nakakatama ng kahit na isa.

Dahil dito ay bumalik na lamang si Johnny sa bahay ng kanyang lola. Sa kanyang pagmamasid ay may nakita siyang isang pato na gumagala sa bakuran ng kanyang lola.

“Wow! Pato! Sisiw lang sa kin to. Yari ka sa kin! Bullseye kang pato ka!”

Muli ay inilabas ni Johnny ang kayang tirador. Kumuha siya ng maliit na bato at pinuntirya ang pato. Sa pagkakataong ito ay buo na ang loob ni Johnny na matatamaan na niya ang pinupuntirya niya. Huminga siya ng malalim at pinakawalan ang banat na goma.

Ispluk!

Sapul ang ulo ng pato.

Sa umpisa ay napatalon pa si Johnny nang matamaan niya ang pato. Subalit ng bumulagta ang pato ay bigla na lamang siyang kinabahan. Agad na nilapitan ni Johnny ang naghihingalong pato. Makalipas ang ilang minuto ay tuluyan nang nalagutan ng hininga ang kawawang ibon. Dali-daling kinuha ni Johnny ang pato at itinago sa may kakahuyan.

“Hala, Johnny! Lagot ka kay Lola! Pinatay mo yung pato niya!” malakas na hiyaw ni Sally na nasa may likuran lang pala ni Johnny nang mangyari ang insidente.

“Huwag kang maingay Ate, hindi ko naman sinasadya. Gusto ko lang talagang gamitin ang tirador ko. Huwag mo kong isusumbong kay Lola, please.”

“Naku Johnny. Napakahirap naman ng ipinapagawa mo sa akin.
Gusto mo pa akong magsinungaling? Pero sige. Pag-iisipan ko. Teka lang.”

Matapos makapag-isip ni Sally ay nakipagkasundo siya kay Johnny.

“OK. Hindi kita isusumbong kay Lola na napatay mo ang pato niya sa isang kondisyon. Magiging alila kita habang nagbabakasyon tayo dito sa bahay ni lola. Gagawin mo lahat ng ipag-uutos ko. Ibibigay mo ang lahat ng gusto ko. Kung hindi ay tiyak na kakarating kay Lola ang nangyari. Malinaw ba?”

Para hindi mapahamak ay pumayag na rin si Johnny sa kagustuhan ng kanyang ate.

“OK, Ate. Simula ngayon ay alila mo na ako!”

Maya-maya pa ay tinawag na sila ng kanilang lola.

“Sally, Johnny, mga apo, pumasok na kayo dito at maghahapunan na tayo.”

Sa hapag-kainan ay tahimik at tila hindi makabasag pinggan si Johnny. Alam niya na may nagawa siyang isang malaking kasalanan. Nakangiti namang nakatitig sa kanya ang kanyang Ate Sally. Mga titig na tila nangungutya dahil alam niya ang sikreto ni Johnny.

“Johnny. Mukhang wala ka yatang ganang kumain. May sakit ka ba apo ko?”

“Wala po lola, medyo busog pa po kasi ako.” Sagot ni Johnny.

“Busog? E wala ka namang kinain kanina.” sabi ni Sally.

“O sige Johnny, kung tapos ka nang kumain ay magpahinga ka na muna sa sala at kami na ang bahala ni Sally sa mga pinagkainan. Sally, tulungan mo akong magligpit at maghugas ng mga pinggan, ha?!”

“Naku, lola, sabi ni Johnny sa akin kanina na gusto daw po niyang tumulong sa inyo sa kusina. Siya na po ang maghuhugas ng mga pato, este plato. Di ba Johnny? tanong ni Sally kay Johnny habang nandidilat ang mga mata.

“A, opo, Lola. Ako na po ang bahala sa mga pinagkainan.

Magpahinga na po muna kayo ni Ate sa Sally sa sala.”
At habang inililigpit ni Johnny ang mga plato ay binulungan siya ni Sally.

“Tandaan mo, Johnny yung usapan natin. Mamimili ka lang. Plato o pato? Sige, maghugas ka na ng pinggan at manonood lang ako ng tv sa sala.”

Kinabukasan ay maagang gumising sina Johnny at Sally. Mamangka kasi sila at mamimingwit ng isda kasama naman ang kanilang lolo. Nang papaalis na ay bigla silang pinigilan ng kanilang lola.

“Sally, tulungan mo muna ako maghanda ng pananghalian natin. Susunod na lang tayo mamaya sa ilog.”

Nang marinig ang pakiusap ng kanyang lola ay napangiti si Sally.

“Naku, lola, tamang-tama. Gusto kasi ni Johnny na matutong magluto. Kaya sabi niya na siya na muna ang tutulong sa inyo na maghanda ng pananghalian. Tama ba, Johnny?”

Napakamot na lamang ng ulo si Johnny at sinabi.

“Opo, lola. Ako na po ang magpapaiwan kasama niyo. Hayaan na natin si Ate Sally mauna sa ilog kasama si Lolo.”
Bago umalis ay lumapit si Sally kay Johnny at muling bumulong.

“Johnny,tandaan mo ang pinag-usapan natin. Huwag kang sisira sa usapan kung ayaw mong ma-PALO dahil sa PATO. Tulungan mo si Lola diyan at mamangka na kami ni Lolo. Baboo!”

Lumipas ang mga araw at si Johnny ang gumagawa ng mga nakatokang Gawain para kay Sally. Tuwang-tuwang si Sally habang masamang-masama naman ang loob ni Johnny.

At bago matapos ang pagbabakasyon ay hindi na kinaya ni Johnny ang panggigipit sa kanya ng kanyang Ate Sally. Labis na din siyang nakokonsensya sa kasalanang nagawa niya. Dahil dito ay lakas-loob niyang kinausap ang kanyang lola para humingi ng tawad.

“Lola, may aamin po ako sa inyo. Nuong nakaraang linggo ay tinamaan po ng tirador ko ang ulo ng pato sa bakuran niyo. Namatay po ang pato. Sa sobrang takot ko ay itinago ko ang pato sa may kakahuyan. Patawarin niyo po ako kung nagsinunagaling ako sa inyo.”

Bago pa tumulo ang mga luha ni Johnny ay lumuhod ang kanyang lola para yakapin siya.

“Johnny, apo. Ako rin ay may sasabihin sayo. Nasa may bintana lamang ako ng mangyari ang sinasabi mo. Nakita ko lahat ng nangyari. Nagtataka nga ako kung bakit mo hinayaan ang ate Sally mo na alilain ka dahil dito. Hinihintay lang kita na magsabi sa akin. At ngayong inaamin mo na ang iyong pagkakamali ay pinatatawad ka na ni Lola. Mahal na mahal kita, apo ko.”

Matapos nito ay binigyan si Johhny ng kanyang lola ng maliit na bibe.

“Johnny. Tanggapin mo ito. Anak ito ng pato na tinirador mo. Alagaan mo at huwag ka na muling maninirador ng hayop.”

Inalagaan at pinalaki ni Johnny ang bibe na ibinigay sa kanya ng kanyang lola. At simula nuon ay hindi na muling ginamit pa ni Johnny ang kanyang tirador.
photo credits www.pipoyjohn.com

Madalas, kapag nakakagawa tayo ng kasalanan ay agad tayong pinupukol ng pangungutya at pang-aalispusta ng kaaway. May mga boses na pauli-ulit na inuungkat ang iyong nakaraan. Tandaan mo na may Diyos na nakakakita ng lahat. Naruon siya sa may bintana ng langit at sinusubaybayan ang mga kilos mo. At gusto Niyang malaman mo na mahal ka Niya at lagi Siyang handang magpatawad. Huwag mong hayaan na alilain ka ng kaaway. Aminin ang kasalanan, itama ang pagkakamali at tanggapin ang kalayaan ng pagpapatawad ng Panginoon.


Repost. Tambalan 90.7

Thursday, December 19, 2013

IN GOD'S PERFECT TIME.

MAY mag-asawang matanda na ang nagpunta sa isang hotel sa isang syudad. 50th anniversary nila nun kaya excited sila na makarating at makatulog sa isang napakaganda at napakakilalang hotel sa syudad. Sa pagpasok nila sa hotel, sinamahan sila ng isang lalaki para magtungo sa kwarto nila. Pumasok sila sa isang silid.
Nagtaka ang babaeng matanda at ito ay napabulalas..”Bakit dito mo kami dinala!! ang sikip sikip ng kwarto na to! Walang bintana o aircon man lang?! Ni wala akong nakikitang kakaiba at kama?! Aba Utoy, kung ganyan lang din naman dito, aalis na lamang kami ng asawa ko!!”

Natahimik ang lalaki at nagwika:”LOLA, wla pa po tayo sa room nyo.. ”Elevator palang po ito”

Ang buhay ng bawat tao ay puno ng mga karanasan at mga pangyayaring bumabago sa tao.
Natawa ako sa istoryang to. Pero behind the story is a lesson that everyone must realize.God give us problems. Nice fact: kung gaano man kalaki ang problema mo sa buhay mo, Ganun din ka laki ang puso mo.
Kung wala man ikaw ngayun ng mga bagay na hinahanap mo sa buhay mo, iyon ay dahil may reason si God para dun. Malay mo may mas magandang plano pa sya para sayo. Waiting is a virtue. :) Oftentimes, we blame God. Ba’t ganun Lord?!, Di nyo ba ako mahal?!, Anung nangyayari sa buhay ko?

Tulad ng istorya sa taas, malalaman mo na sa simula kailangan mo lang maniwala na kung dinala ka ng Diyos sa masikip na lugar, asahan mong pagkatapos nun ay dadalhin ka nya sa isang maganda at magarang kwartong pinapangarap mo. Magtiwala ka lang sa itaas.

Ngayon, asa stage ako na asa elevator, masikip. madilim. Pero alam mo, mabait sya, kasi naglalalakbay ako sa elevator na kasama ang mga mahal ko sa buhay. puno ng tawa at mga pangarap.

Alam ko magriring din ung elevator at dadalhin ako sa lugar na plano nya saken. At excited na ako :D

Smile ka lang. :)

Tuesday, March 5, 2013

You Don't Need DSLR Camera to Have Perfect Shots.

           Today, I'll share you my dear readers my photos just using my Sony Cybershot Point and Shoot Camera. I'm always envy to my friends who have a DSLR camera. I thought having this cool gadget will make my photos beautiful and good But I found out that it's not true.

        In 2011, I bought this Sony Cybershot ( I cant afford to have a DSLR so I just bought the cheaper one). At first I'm noob in using my new camera but later on I'm starting to love my shots. It's always been a frustration of mine to be a photographer someday (my friends as models as well :P). Photos below were the results of my very first click.



Very simple shots yet I find it so cool. And the best thing about -- they both love the shots. :) 

Months passed, I used to master my camera's functions. Wherever I go, I'm always with my camera. Here's some of my best shots using my camera.

The MOA Eye-- SM Mall of Asia
My niece and cousin took pose in our province. So cute!

A friend of mine, May Ann. I used to put watermarks 'Denxo's Craft' every time I post my pictures.

I also captures food. I so love macro photography.


My niece in her emo days. HAHA I can't believe I captured her like this one. 

I called this shot as the balloon vendor. I guess you guessed the title already. It's obvious. 

I really love this shot. I shot this when I was so down and alone.

I shot this when I went home in Mindoro. They're so happy .


       These are some of my shots that I want you guys to see. It's simple and not that amazing. But trust me, these pictures really mean to me. Even though these are not that captivating, whenever I see them, it always making me smile. The bottomline here is that, It's not the gadget who makes you a photographer. It's your passion for it. Having just a point and shoot camera makes me feel like I'm one of those pro's. I may not earning money for my photos but I'm earning smiles and friendships. Photography means a lot to me. Not to impress people but to express and to capture every moments I have with my family, friends and the earth. You don't need to have a DSLR to be a photographer, you have to have passion. 

"Having a DSLR doesnt make you a photographer, DSLR owner perhaps
                                                                                             -Anonymous. 
Have a blessed week! :) 


Friday, March 1, 2013

Maghintay, Magtiwala.


Dalawang Kwento

Unang Kwento:


Kalakasan ng bagyong Ondoy:
Isang lalaki ang nanatili sa kanyang bahay. Kahit lumalaki na ang tubig ay nanatili pa din sya sa loob ng bahay nila. May dumaang Bangka sa tapat ng bahay nila.

Rescuer: Pare! Halika na ditto, tumataas na ang tubig baka malunod ka?! Iwan mo na ang bahay mo at sumama na sa amin!

Juan: Hindi pare, nagdasal ako ke Lord! Huhupa din yan mamaya. May tiwala ako sa kanya!
Umalis ang rescuer at nanatili si Juan sa kanyang bahay. 3 oras ang nakakaraan at ang tubig ay lalong tumaas. Si Juan naka-upo sa bubong nang biglang may helicopter na dumaan.


Rescuer: Pare, sumama ka na sa amin. Tataas pa ang tubig! Halika na at ililigtas ka namin!

Juan: Hindi! Nagdasal ako ke Lord! Huhupa din yan mamaya! May tiwala ako sa kanya!

Umalis ang helicopter at naiwan si Juan. Hanggang sa patuloy na tumaas ang tubig at si Juan ay namatay.
Sa Langit: Galit na galit si Juan na pumunta ke Jesus.

Juan: Lord, bakit ganun? Bakit mo ako pinabayaang mamatay?! Nagdasal naman po ako ah? Bakit mo ako pinabayaan?


Jesus: Aba?! Ewan ko? Basta ang alam ko nagpadala ako dun ng isang Bangka at isang helicopter?



Ikalawang kwento:

Lumubog ang barko at isang lalaki ang nakaligtas. Dinala sya ng alon sa isang isla. Nagdasal sya ke Lord n asana may dumaang mga barko para marescue sya. Dumaan ang mga lingo at bigo sya na makaalis ng isla. Nag decide nalang sya na gumawa ng bahay sa isla at dun nalang manirahan.

Isang araw, sa di inaasahang pangyayari—Nasunog ang bahay na tinayo nya. Halos galit nag alit ang lalaki sa pagkasunog ng bahay nya.

Lalaki: Lord! Anu po bang kasalanan ko sa inyo at pinahihirapan nyo ako ng ganito?! Tinanggap ko na nga po na ditto nalang tumira pero anong ginawa nyo? Sinunog nyo pa po ang bahay ko?
Halos galit at poot ang naramdaman ng lalaki. Makalipas ang ilang oras—may dumating na barko. Laking tuwa ng lalaki at sa wakas tapos na ang paghihirap nya.

Lalaki: Pare, paano nyo ako natunton sa isla na ito?

“Nakita kasi naming pare yung usok na ginawa mo e.” wika ng tumulong sa kanya.


            Sa magkaibang kwento sa taas sumasalamin ang dalawang magkaibang bagay tungkol sa pagdadasal.  

        Sa unang kwento, nakita natin kung paano napahamak si Juan sa pagmamatigas. Gumagawa si Lord ng paraan para matugunan ang panalangin natin pero minsan, hindi natin ito napapansin kasi gusto nating ipagpilitan ang gusto nating mangyari.   

         Sa ikalawang kwento, sinasabi sa atin na lahat ng bagay ay may tamang panahon. Hindi parang soda machine ang pagdadasal na kapag hinulugan mo ng barya agad na ibibigay sayo ang gustuhin mo. May panahon para sa lahat.

 Matuto tayong magdasal, maghintay at magtiwala sa kanya. Pero sabi nga—Nasa Diyos ang awa, nasa tao ang gawa.


Kaya magdasal lang ng may kababaang loob at gumawa tayo ng tama.

“Prayer is not asking. It is a longing of the soul. It is daily admission of one's weakness. It is better in prayer to have a heart without words than words without a heart.” – Mahatma Gandhi


Friday, July 3, 2009

Ang Mga Kwentong TXT.




Mga Kwentong Txt at Txt pa rin.



Magdadalwang buwan na pala, hindi ko na namalayan ang panahon. Ngayon, kailangan ko na namang maglagay ng bagong blogpost, sa hiling na din ng aking mga avid readers.

Una, gusto kong magpasalamat sa mga magagandang feedback na natanggap ko sa 2 kong blog. Lalo na yung Buhay Divinista article ko. Salamat na din sa mga walang sawang nagbabasa.

Sa aking sunod na blog post, dahil hindi makarelate yung ibang readers ko sa mga past blog post ko—eto na ang mga kwentong txt. Alam kong medyo mais na ang topic kong ito, pero sana magustuhan nyo.=)

Ang TXT ay isa sa mga masasabi kong pinaka impluwensyal na bagay sa ngayon. Lahat na ata kasi ng tao sa mundo ay meron nito. Sa Pilipinas, marami ng tao ang mayroon nito. (kaya ko naman ito itinacle kc marami ang makakarelate hahahaha).

Maraming mga bagay ang nagawa ng txt para baguhin ang buhay natin, marami tayong tao na nakilala dahil txt, maraming gawaing napapadali dahil sa txt, assignments, malabong lessons, tsismis, balita, walang pasok, tagpuan, planong gawin at kung anu ano pang mga bagay na napapadali ng txt sa araw araw nating pamumuhay.

Uumpisahan ko na ang aking mga kwentong txt. Mga karaniwang nababasa, nangyayari at mga kung anu anong mga txt stories na alam kong majority ay makakarelate.

Mga Sikat sa Txt.

Mga tao at karakter na masasabi kong gumawa at gumagawa ng ingay sa txt world. Narito ang ilan sa kanila.

Ederlyn- hindi ko alam kung tanda nyo pa sya o kilala nyo pero sa pagkakaalam ko sumikat sya sa txt. Ang drama ni Ederlyn ay isang nagpakalat ng invitation sa kanyang birthday at lahat ng txters ay inimbitahan nya para dumalo. Hanggang ngayon hidi ko pa rin alam ang nangyari sa birthday party nya. Teka, sino nga ba talaga si ederlyn? Ahahaha.

Inday- siyempre pa, hindi siya mawawala. Si Inday ay isang katulong na graduate ata ng foreign language major in foreign language. Me ganun? Hahahaha. Maraming tauhan ang umikot sa mundo ni Inday, Ang amo nya, mga foreigner, at pati si Jose Rizal cast din ng life cycle nya. Kalimitan, Nagsisismula ang kwento nya sa pagmamaliit sa kanya tapos susundan nya ng pagpapakitang gilas sa language na yun kalimitan English yung sinasabi nya, meron ding French, Italian, at Spanish na version. At ang last part, sasabihin na Inday Scores again, Nosebleed, o di kaya sasabihan si Inday na mayabang!

Bob Ong- Si Bob Ong ay isa din sa mga sikat sa txt. Kalimitan ang drama niya ay tungkol sa pagpapayo, mga realisasyon ng buhay at payong pag-ibig. Dati, si Bob Ong ay sikat lang sa aklat. Maganda ung mga akda nya.—ABNKKBSNPLAKO, Alamat ng Gubat, Bakit Baligtad Magbasa ang mga Pilipino, Stainless Longganisa at McArthur—pero ngayon he invades txt na din. Mga common sense, mga bagay na makatotohanan, mga bagay na makakapag-isip sayo. Ang lines ni Bob Ong sa txt ang nagsasabi sakin sa huli na—“Oo nga naman”. Bob Ong.. Bob+ong= Bobong Pinoy. Si Bob Ong ay isa lamang sa mga hinahangaan kong mga author. Magaling. Makatotohanan. Makatao. Makabansa. Balik tayo sa txt, ang tanging karibal ni Bob Ong sa txt ay si Juan dela Cruz. Parang me pagtatalo ata sila dati sa elevator. Ewan ko. Basta tumatak si Bob Ong sa Txt World.

Manny Pacquiao- Ang sikat na boxer ay sikat din sa txt. Kasama sa cast ng message nya ay ang asawa nitong si Jinky at ang mother nyang si Aling Dionisia. Ang drama ni Pacman ay mag-eenglish pagkatapos ay itratranslate yun sa medyo comedy na pakahulugan. Example: sweets- yun pala e switch. Medyo hindi ako natatawa sa character ni Pacman sa txt. Ewan ko ba.=)


TXT Vocabulary:

Napag-uusapan din lang naman natin ang txt, narito naman ang mga kadalasang txt format, acronym at kung anu anu pang mga kakengkoyan sa txt.

BrB- be right back, para sa mga taong may gagawing importante (pero kalimitan hindi na naman nagttxt)

G2G- got to go, simpleng paraan para sabihing hindi na ako makakatxt.

Nyt- short word for gudnyt. Ibig sabihin tinatamad magtxt. Pero para sakin, eto ang suplado word ko kapag galit ako sa katxt ko.

Kaen na- synonym ng tama na ang pagttxt natin at kumain kana dahil ayaw na kitang katxt.

NASL- name, age, sex, location. Para sa mga nakikipag-txtmate ang word na ito.

Guys- ito ang general word para sa lahat ng nasa phonebook mo.

Eow- Pacute na hello.

Gud mowning- pacute na good morning.

Ei – pinaikling Hey?

Hu u- short word for who are you.

Poh, po, pu, poe, pow- tanda lahat yan ng paggalang, pacute na din.

Tc- acronym ng take care.

Gbu- god bless you.

Xoxo- hugs and kisses ata eto. Di ko sure.hahahaha.

Humm- nag-iisip. Kailimitan wala lang display lang, pampahaba ba.

Grrrr- Galit.

Hmft, amf- galit din pero tampo lang

Brrr- Nilalamig

Shhh- Wag kang maingay!

Kung may mga ibang interpretation kayo sa mga binigay ko, aba bahala na kayo, basta yan ang alam ko. Hahahaha..

Mga Icons sa Txt

Mahalaga din ang icons sa txting. Minsan dito ko nakikita kung sincere nga ba ang katxt ko o hindi. Narito ang iba’t ibang icons na ginagamit ng mga txter.

Kapag masaya ka common na ito.
:-) =) n.n (“,) =D XD X) ^.^ at minsan pa nga nakashades pa gaya nito.. 8-)

Kapag malungkot syempre kabaligataran..
:-( =( =c T.T

Kapag makulit..
=P =b


Mga Kwentong Chain Messages

Sumikat din siguro ang mga chain messages sa txt. Pero kalimitan, binubura ko na lang at hindi pinapansin. Minsan kasi hindi na nakakatuwa ang ibang chain message.

Ano ang mga Chain Message?

Ang chain message ay isang mensahe na patuloy na umiikot sa mga txt. Parang Food Chain sa Biology natin. Patuloy itong isinesend hanggang sa mga oras na ito. Malalaman mong chain message ang message kapag nagsisimula ito sa isang phrase, sentence o mga kasabihan. Pagkatapos, susundan ng pls pass at kung anung mangyayari (minsan maganda yung mangyayari minsan naman masama) at ang last part ay pangongonsensya para ipasa ito o hindi kaya ay mga experience ng pagbabalewala at mga karma sa ilang hindi nagpasa.

Inipon ko ang ilang chain messages at i-grinupo ito:

1. Holy Chain Messages- Eto ang mga chain message na panghimala. Wala namang masamang maniwala dito. Why not di ba. Ang kalimitan kong narerecieve na pangalan ng santo e yung sa Birhen ng Manaoag. Ang hindi ko lang maintindihan, paano nila nalalaman kung sa ilang tao dapat yun isend? Clueless.?

2. Death chain Messages- Sa death chain messages, magbibigay ng tao na binalewala ang chain message na yun at namatay. Kalimitan, pati mother mo idinadamay ng chain message na ito kaya minsan isinesend ko ito. Tacute ako e. hahahaha.

3. Cool Chain Messages- Eto ang chain message na medyo me halong comedy. Humm. Minsan yung babala sa ganitong chain message e me halong kalokohan. Halimbawa: Nunal ni Nora, o magiging kamukha mo si Aling Dionisia, o magiging robot ka. Ang routine nito sa last part e idadamay ang kapitbahay, na nangyayari na sa kanya. Minsan trip ko itong ipasa, medyo nakakatuwa kasi. n_n.

Ang chain message ay isa lang simpleng mensahe. Nasa tao na kung maniniwala o hindi. Hindi naman masusukat sa dami ng send mo nito ang faith mo kay lord hindi ba. Madalas, kawawa ang mga walang load sa chain message.=)




Joke, Jokes at Jokes pa

Ang joke ay part na ng txt world. Marami ng jokes ang naglalabasan ngayon. Minsan nakakatuwa, minsan hindi naman maxado.

Narito ang iba’t ibang uri joke sa mundo ng Txt:

1. Pabitin Jokes- ang joke na ito ay naging phenomenon sa txt noon, pero hanggang ngayon meron pa rin nito. Ang drama ng ganitong joke ay magsisismula sa isa o dalawang words o hindi kaya e sentence. Pag iniscroll mo ang message na ito makikita mo ang hidden joke. Tapos sa huli tatawa ang nagsend sayo at sasabihin nya na mais o corny. Minsan may medley akong nabasa na ganito.

For example: ei beh, . . . . . . . . . . . . . . . . . C D E F G H I …etc..
Anchor . . . . . . . . . . . . . . . . .Anchortis

2. Sabi Jokes- ang mga joke na ito ay karaniwang nagsisimula sa ksabihan o di kaya mga hinaing pagkatapos sa kadulo-duluhan ng joke ay ang nagsabi nito.

For example: “Ako na nga ang nasaktan, ikaw pa ang may ganang umiyak jan?”
- Hinaing ng Sibuyas

3. Gay Jokes- kalimitan, dalawang lalaki ang nag-uusap dito. Mga nagkwekwento ng kanilang lovelife pero sa huli sila ding dalawa ang magkakagustuhan.

For example: Guy 1: Pare, may syota ka na ba?
Guy 2: wala pa nga e, ang manhid mo kasi? =)

4. Sex Jokes- mga pangyayari sa rape, sa korte o sa attempted rapes, mga sex moments at kung anu anu pang bastos na message. Hahaha. Ayaw ko ng ielaborate pa. Wholesome ang blog site ko.hahaha.

For example: Nirarape: tulong! Tulong!
Rapist: bakit ka nahingi ng tulong, kaya ko na tong mag-isa!
Nirarape: o kaya daw. Wag na!

Mag-asawa nag sesex:
G: Anselmo! Anselmo!
B: oh sino naman si Anselmo na tinatawag mo! Kabit mo?
G: *$/@!! Ang cel mo nasa toot ko. (bahala na kyo hahahahaha)

5. Everyday Jokes- mga pangyayari araw araw na sinalin sa joke. Mga pangyayari sa loob ng bahay. Usaping Mag-asawa, Magkapatid, Magpinsan at kung anu ano pa.

For example: Daddy, sino si Trixie?
Daddy: ahhh.. yun yung tinatayaan kong kabayo sa Sta. Ana
Mommy: Oh tumawag ang kabayo mo! kausapin mo!

6. Erap- Gloria Jokes- maging ang mga politiko ay walang ligtas sa jokes. Ang routine ng Erap at Gloria Jokes ay ang paguusap nina Gloria at Erap. Ang funny thing sa joke na ito ay ang pagiging pilosopo ni Erap. Minsan cast din si Ramos at si Loi sa joke na ganito.

For example: Erap: Gloria, gusto mong mani?
Gloria: Naku, ayaw ko, tinatagihawat kasi ako sa mani.
Erap: ahh ako sa mukha. Gets? Hoho.

7. Pari Jokes- ang joke na ang bida ay ang pari o hindi kaya ay madre. Pati ang mga pari ay pinagdadamay damay na.hahahaha. Kalimitan, about sa bible, sa himala at kumpisal ang joke na ito.

For example: Bata: Father nakita ko po yung isang pilay pagkatapos magdasal,
tinapon yung saklay nya at nakatayo!
Pari: wow!! It’s a miracle!! Oh asan na yung pilay?
Bata: Ayun father duguan, basag ang nguso.

8. Lolo-Lola Jokes- Bida naman dito sina lolo at lola, Ang drama ng joke na ito ay ang pagfefeeling teens ng nag-uusap na lolo at lola.

For Example: Lola: tayo magtaguan!
Lolo: ayaw ko nga.
Lola: bakit naman?
Lolo: kasi, a girl like you is impossible to find.

9. Kowt for the day Jokes- Ang jokes na ganito ay about sa mga praktikal na jokes na nakakatawa. Minsan, binabago lang yung huling lines ng mga kasabihan.

For Example: Kung kaya ng iba..
Ipagawa mo sa kanila..

Di bale ng walang tulog..
Kaysa sa walang gising.

Joke, joke, joke, joke lang ba’t ka nagagalit, siguro ay tototoo kaya naiinis. Hahaha. Ang jokes ay pampasaya lang sa mundo ng txt. Pero minsan may sense ito. Ang joke ay sumasalamin sa realidad at katotohanan ng buhay. Ganyan tayong mga pinoy e, kahit may problema, tawa lang ng tawa. [ seryoso!! =) ]


Other Forms ng Messages sa TXT:

Bukod sa mga nabanggit, meron ding ilang forms pang txt ang ating natatanggap.

Una na ang tinatawag kong forecast messages—dito, kadalasang nagpapahula ang nagsend say o ng kung anu anong senaryo o mga math equations tapos sa huli nakalagay, no reply, low IQ.

At ang huli ay ang fun message. Para din siyang forecast message na may pinanasagutan. Ang pinagkaiba lang ay hindi ito patalinuhan. For fun lang. example nito ay Huhulaan ng lahat ng nakarecieve nung message nay un kung anung kulay ng shirt na suot nya dat moment at kung sino ang patatlong makaguess, sya ang real love nya.=) cornnyyy..

Love, Romance and Ex’s

Magagalit sa akin ang mga girl reader ng blog ko kung hindi ko ito itatacle. Hahahaha. Ang love messages. Kalimitan, babae ang hook na hook sa pagpasa nito. Ittry kong ilahad sa inyo ang love kowts sa pananaw ko, pag hindi nyo magustuhan, email kayo saken ( tyko_engineer27@yahoo.com ) at ako ng bahalang magpost.

To be continued…

Ikaw? Anung naidulot sau ng txt? (email @ tyko_engineer27@yahoo.com )

Ang Kwentong Ako Mismo




Kwentong Bayan Muna


Bilang isang blogger, siguro hindi ako makakalusot sa usapin ng ating bayan. Marami na sigurong mga blog about this. Pero I want to express my opnion about this matter. May kilala akong may blog din about this na iniinterogate ng prof nya sa UST. Kaya gusto ko na ding i-tackle yung topic.=)

Napansin ko lang na tayong mga Pilipino, masyadong sensitive. Para sa akin ang isang matatag na bansa ay yung ang lider at ang kanyang miyembro ay nagtutulungan, nag-susuportahan at nagdadamyan sa bawat problemang dumadating sa kanila.

Naisip ko lang kung para saan pa ang pagpapatalsik natin kay Erap nun? Para saan na niluklok natin si Gloria na ngayon ay kinamumuhian at pilit pinatatalsik sa pwestong tayo ang nagluklok? Naisip ko lang. Eto na ba yung tinatawag na pagsisi? Pagsisi sa EDSA 2?

Bakit ngayon, bawat umuupong pinuno ay ating pinipilit ibaba? Ang buhay ay puno ng kamalian. Hindi ito perpekto. Kung nagkamali man ang pinuno natin siguro ay kailangan natin siyang ituwid. Kailangan natin siyang itama sa mabuting paraan. Huwag tayong magpadalos-dalos sa mga aksyon na gagawin natin, isipin na ang pag-sisisi ay laging nasa huli.

Para naman sa ako mismo campaign eto ang line ko. “Ako mismo ang susunod sa mga alituntunin ng lahat ng nasasakupan kong responsibilidad.” “Sa sarili ko sisimulan ang mga pagbabago. Magdarasal. Susunod at Magtatagumpay.”

Tama na ang rally, awayan at kung anu ano pang mga pasaring. Maikli lang ang buhay natin. Ang ikauunlad ng bansa natin ay magsisimula sa sarili natin. Kung paano tayo sususporta sa nakatataas, ganon din siya susuporta sa atin. Kapayaan at pagkakaisa lang ang sagot.

Isang taon na lang bago na ulit ang mamumuno sa atin. Sana wag natin siyang hayaang maligaw ng landas, wag natin siyang hayaang gumawa ng mag-isa. Tulong tulong sana tayo sa paggawa ng bagong Pilipinas at ng bagong Pag-asa

Sunday, April 26, 2009

An Accident that Changed Me

“Isang aksidente na nagpaunawa sa akin at nagturo sa akin na magpahalaga sa mga bagay na mayroon na ako…”

Share ko lang ang isang piraso ng aking karanasan sa buhay na hanggang ngayon ay hindi ko makakalimutan. Isang karanasang nagpabago sa buhay ko. Nagbigay sa akin ng aral at inspirasyon.

Nagsimula ang lahat ng noong bata pa lamang ako. Isa ako sa apat na anak ng aking mga magulang. Maagang namatay ang kapatid kong padalawa (Mark Francis) kaya ako na lang ang natirang lalaki.

Lumaki akong kakambal ang salitang “mahina”. Siguro dahil may sakit ako, at hindi tulad ng ibang bata lagi akong nasa bahay. Nagsimula akong magkasakit ng mga bandang Grade 4 at nagpatuloy pa. Bawal akong maglaro ng mabibigat, magpaulan, magpa-araw at tumakbo. Pero ang gusto ko lang sa mga panahong na may sakit ako e, matulog at walang ginagawa sa buhay.

Marami akong hindi naranasan dahil sa sakit na yun, i. e., campings, street dancing competitions, kahit sa School Meet hindi din ako pinapayagang lumaro. Pero hindi ko naman sila masisisi, alam ko para sa akin din naman yun.

Siguro dahil sa pagiging mahina ko, hindi ko naging ganun kaclose ang Daddy. Siguro nararamdaman kong hindi ako ang ideal son nya. I mean it, Mama’s boy ako. Lumaki na akong emo in born. Laging mag-isang kinikimkim ang problema.

Maraming sigaw, iyak at pagtatago sa Daddy akong naransan nung time na yun. Lagi niya akong sinisigawan, kapag umuubo lang ako (siguro dahil pagod na siyang bumili ng gamut para lang sa akin). Umiiyak na lang ako at nagtatago kapag nangyayari yun. Siguro mga ilang beses ko na ring narinig ang salitang “pabigat” sa buhay ko. Minsan nga naging tambayan ko na ang kanal sa likod ng CR e, mas mabuti ang pakiramdam ko kapag nandoon ako.

Mabait naman ang Daddy. Soobrang bait. Laging nagpapatawa. Siguro dun ko namana yung pagiging masayahin ko sa buhay. Pero tulad ng iba, may bisyo siya nun. Mag-inom ng alak. Common na sa Daddy nun ang mag-inom araw araw. Minsan sa umaga, minsan sa hapon. Pero mas masaya ako kapag nalalasing siya. Bakit? Kasi yun yung time na kinakausap niya ako. Yun yung time na nasasabi kong sobra akong mahal ng Daddy. Para bang bumabait siya kapag nakakainom. =)

Lumipat kami ng bahay. Mas maganda kesa dun sa unang bahay namin. Medyo nakakalungkot nga kasi mamimiss ko ang kanal kong tambayan. Medyo bumuti na din ako at gumaling. Pero nanatili ang daddy sa
ganoong sitwasyon. Every night lasing pa rin siya.

Pinapagalitan niya pa rin ako. Kahit na kababawan e ako lagi ang nakikita. Natuto akong sumagot sa kanya. Lumaban at maglayas (pero sa kanto lang ako =) ). Nung time na yun, napuno na ako, nilalabanan ko siya at sinasagot to the max. Siguro dahil 18 na ako nung mga panahon na yun, alam kong hindi na tamang pagalitan pa ako o sigawan the way that he did since I was a kid. At hindi na rin tamang mag-inom araw araw. Yun ang bad side nya. But the good thing is, he’s a very good provider naman.

8:30 pm. Dumating ang tita ko at may sinabi sa nanay ko. Hindi ko masyadong narinig kasi nag-aaral ata ako nun. Basta ang alam ko. Naaksidente ang Daddy sa kanto at kailangang pumunta ng nanay sa ospital.

Pinagwalang bahala ko yun. Sa isip ko, I’m blaming him kasi inom sya ng inom at kasalanan nya yun. Kaya natulog nalang ako at binantayan ang pinto sa pagbalik ng nanay o kaya ang Daddy.

Umaga. Tanghali. Hindi na bumalik ang nanay. Nagtataka ako kung bakit ganun. Galit ang nararamdaman ko nung mga time nay un. Siguro dahil wala pang pagkain at wala pa akong baon sa school.

Nagpasya akong magtungo sa ospital. Hindi lang para tingnan ang Daddy, para din magreklamo sa Nanay at humingi ng baon. Nagagalit pa ako nun sa Daddy.

Nang makarating ako sa room ng Daddy sa ospital. Nakita ko ang Daddy, (may swero, nakahiga). Mababakas mo ang sobrang hagupit ng aksidente. May blackeye sya at pasa sa may mukha at kamay. Hindi ko napigilan na umiyak. Lumabas ako kasi ayaw kong makita ang Daddy na nasa ganung kalagayan. Ang sakit sakit makita ang aking amang nagdurusa. Kahit alam ng nanay na hihingi lang ako ng baon, alam niyang naawa ako sa Daddy. Umalis ako sa ospital na umiiyak pero hindi ko na pinahalata sa iba.

Nagdaan ang mga araw. Habang nasa school ako, hindi alam na nag-aagaw buhay na pala ang ama ko. Nagcause yung accident eng internal bleeding at pamamaga ng atay. Alam kong ang nanay ang nagpapakatatag sa mga oras ng dagok na yun sa buhay namin. Napatunayan namin na maraming nagmamahal sa Daddy. Bumaha ng mga tulong at dasal nun. At naging matagumpay yung operation ng Daddy. At unti-unting bumalik ang lahat sa normal.

Kaya ngayon, kapag nakita nyo ang Daddy. Hindi nyo mababakas sa kanya na naaksidente siya. Mataba na ulit kasi. =)

Isang aksidente na nagpaunawa sa akin at nagturo sa akin na magpahalaga sa mga bagay na mayroon na ako. Masaya ako dahil binigyan pa ako ng Diyos ng isa pang pagkakataon na makasama ulit siya. Ang aksidenteng yun ang nagpapaalala sa akin na kahit anu mang mangyari, mas masaya pa rin kapag kapiling mo ang mga mahal mo sa buhay.

Natutunan kong maging maunawain. Natutunan kong magtiis, at huwag magreklamo. Nalaman kong mahal na mahal ako ng Diyos. Nalaman ko kung gaano ba kahirap ang mawalan ng isang ama. Simula ng aksidenteng yun, bawat araw ay bagong buhay para sa akin at para sa amin. Wala na akong pakialam kung hindi man ako perfect son para sa Daddy. Basta ang alam ko mahal na mahal ko siya at ang buong pamilya ko. Ang alam ko, masaya akong tinatahak ang panibagong hamon ng buhay kasama sila.

Magpahalaga lang tayo sa kung anung meron tayo. The more na nagrereklamo tayo, the more tayo ay mahihirapan. Hangga’t andyan pa sila, mahalin natin sila at intindihin.

Comments are welcome.
Tyko_engineer27@gmail.com